من مواعظ علی «علیه السلام»:
إنّ أحسن ما یألف به الناس قلوب اودّائهم ونفوا به الضّغن عن قلوب أعدائهم حسن البشر عند لقائهم والتفقد فی غیبتهم والبشاشة بهم عند حضورهم.

خوش‏رویى و خوش‏برخوردى، سبب جلب محبت افراد و تألیف قلوب است. در روایت وارد شده كه: «التودّد نصف العقل». این حدیث براى همه مسئولین در نظام اسلامى و بالاخص روحانیونى كه مسئولیتى را در اداره یا نهادى عهده‏دار هستند بسیار قابل توجه است. زیرا افرادى كه براى انجام كارى مراجعه مى‏كنند، از نظر ایمان در یك سطح نیستند چه بسا یك برخورد سرد و یا یك بى‏اعتنایى به ارباب رجوع موجب شود كه او از دین زده شود و اعتقادش سست شود. و بالعكس اخلاق خوش موجب مى‏شود كه او به دین و اسلام خوشبین شده و جذب شود.

 «المؤمن بشره فى وجهه و حزنه فى قلبه.»